Parafia św. Floriana w Kolbudach

Żywy Różaniec

„Modlitwa różańcowa jest modlitwą człowieka za człowieka; jest modlitwą ludzkiej solidarności, modlitwą wspólną odkupionych, która odbija w sobie ducha i intencje pierwszej z odkupionych, Maryi, Matki i obrazu Kościoła; jest modlitwą za wszystkich ludzi świata i historii, żywych i umarłych, powołanych do tworzenia wraz z nami Ciała Chrystusa i do stania się wraz z Nim współdziedzicami chwały Ojca”. (Jan Paweł II)

Żywy Różaniec jest wspólnotą, która powstała w połowie XIX wieku i została założona przez Paulinę Jaricot (1799–1862) w Lyonie w roku 1826. Pisała wówczas, że "Najważniejszą... rzeczą i najtrudniejszą jest uczynić różaniec modlitwą wszystkich".

Paulina Jaricot zaczęła organizować piętnastoosobowe grupy, nazwane później «żywymi różami». Każda z osób tworzących piętnastkę zobowiązywała się do odmawiania jednej tajemnicy, czyli wszyscy razem odmawiają codziennie cały różaniec.

Papież Leon XIII 13 czerwca 1881 roku napisał m.in. "Paulinie Jaricot zawdzięczamy szczęśliwy pomysł rozdzielenia wśród piętnastu osób piętnastu dziesiątków Różańca. W ten sposób ... cudownie rozpowszechniła i uczyniła nieustanną modlitwę do Matki Bożej".

Z przynależnością do Żywego Różańca wiąże się wiele przywilejów duchowych. Członkowie wspólnoty mogą bowiem dostąpić odpustu zupełnego, pod zwykłymi warunkami, osiem razy w roku, mianowicie:

  • w dniu przyjęcia do Żywego Różańca,
  • Narodzenia Pana Jezusa (25 XII),
  • Ofiarowania Pańskiego (2 II),
  • Zwiastowania Najświętszej Maryi Pannie (25 III),
  • Zmartwychwstania Pańskiego (zgodnie z kalendarzem liturgicznym),
  • Wniebowzięcia Matki Bożej (15 VIII),
  • w święto Królowej Różańca świętego (w naszej Parafii w pierwszą niedzielę października)
  • oraz Niepokalanego Poczęcia Maryi (8 XII).

Raz w miesiącu członkowie Żywego Różańca dokonują zmiany tajemnic różańcowych. Istnieje podwójny system zmiany tajemnic, mianowicie przez losowanie lub przez ciągłą kolejność tajemnic. Jednakże będąc członkiem Żywego Różańca zobowiązuje się również do pewnych zadań, mianowicie:

  • Zasadniczym obowiązkiem jest zapisanie imienia w Księdze i odmawianie codziennie jednego dziesiątka różańca.
  • Udział w miesięcznej zmianie tajemnic różańcowych.
  • Częste przystępowanie do Sakramentów świętych oraz udział w procesjach maryjnych.
  • Rozszerzanie czci Maryi przykładem życia i działalnością apostolską.
  • Odważne stawanie w obronie wiary i Kościoła na wzór św. Dominika.
  • Udział w pogrzebie zmarłego członka Żywego Różańca oraz w modłach za spokój jego duszy. (...)

Wspólnota Żywego Różańca w Kolbudach została założona przez ks. Henryka Bukowskiego. W 1981 r. zelatorką I rózy była Jadwiga Zaborowska, II róży Irena Bartonowa (do 1997r.). 4 kwietnia 2000 r. zawiązała się III róża, a 7 lipca 2001 r. IV róża (istniała do stycznia 2003 r.).

Jan Paweł II wprowadził do modlitwy różańcowej część światła, w związku z czym nastąpiła reorganizacja wspólnoty różańcowej, podczas której przeniesiono członkinie IV róży do I, II i III róży (każda róża składała się z 20 członków).

W 2008 r. Żywy Różaniec tworzą trzy róże różańcowe. Zelatorkami są: Cyryla Szwejkowska (od 1997 r.), Urszula Kowalczyk (była zelatorką w latach 2001-2003), Zofia Guz (od 1982 r.), Daniela Wąsowicz (od 2000 r.), Brygida Wicka jest zelatorką róży z Łapina.

Spotkania wspólnoty różańcowej odbywają się raz w roku oraz okolicznościowe. Żywy Różaniec uczestniczy w procesjach Bożego Ciałą i podczas adoracji Najświętszego Sakramentu (w każdy czwartek). W pierwsze soboty miesiąca opiekun, ks. Józej Nowak podaje zebranym ogólną i misyjną intencję na dany miesiąc, a nastepnie odbywa się nabożeństwo przed wystawionym Najświętszym Sakramentem. Członkowie Żywego Różańca uczestniczą w nabożeństwie Nowenny do Matki Boskiej Nieustającej Pomocy. Raz na kwartał uczestniczą w zamawianej przez nich Mszy świętej w intencji chorych i zmarłych członków wspólnoty. W każdą niedzielę o godz. 06.30 śpiewane są wspólnie Godzinki do NMP.